STOPQUADOM.pl ♦ Off-road w lesie

W ostatnich latach nasilił się problem dotychczas nieznany, bądź marginalny, a dotykający istotnie osoby, które pragną korzystać z takich dóbr jak bezpośrednie obcowanie z przyrodą, które uciekają od codzienności w cywilizacji miejskiej w rejony oddalone od miast, tereny leśne lub górskie.
Coraz częściej zdarza się jednak, ze zamiast kontaktu z przyrodą i odpoczynku otrzymują dawkę hałasu, stresu i uzasadnionego zdenerwowania, albowiem na szlakach turystycznych, oprócz innych turystów i rowerzystów coraz częściej spotkać można motocykle terenowe, quady i samochody terenowe przemierzające lasy, góry, łąki czyniące przy tym mnóstwo hałasu, zaś brawurą jazdy i prędkością powodujące uzasadnione obawy o bezpieczeństwo innych użytkowników szlaku.

Od redakcji

Istnieje szereg zapisów w ustawie o lasach oraz innych ustawach pozwalających na wjazd pojazdów silnikowych do lasu czy też obszarów objętych formami ochrony przyrody. Są to okoliczności związane z wykonywaniem różnego rodzaju prac czy też ratowaniem ludzkiego życia i mienia bądź organizacją imprez sportowych. Wiele z tych okoliczności wymaga potwierdzenia stosowną zgoda wydaną przez nadleśnictwo, co jednak nie jest tematem tego opracowania.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że poruszanie się pojazdami silnikowymi po lasach, a także terenach chronionych, na podstawie przepisów szczególnych jest niedozwolone.
Stanowi o tym przepis art. 29. ustawy o lasach z dnia 28 września 1991 r. (Dz.U. Nr 101, poz. 444 z późn. zm.) zgodnie z którym Ruch pojazdem silnikowym, zaprzęgowym i motorowerem w lesie dozwolony jest jedynie drogami publicznymi, natomiast drogami leśnymi jest dozwolony tylko wtedy, gdy są one oznakowane drogowskazami dopuszczającymi ruch po tych drogach.
Złamanie tego przepisu stanowi wykroczenie i zagrożone jest karą grzywny w wymiarze od 20 do 5000 zł na podstawie art. 161. kodeksu wykroczeń który stanowi, że: „Kto, nie będąc do tego uprawniony albo bez zgody właściciela lub posiadacza lasu, wjeżdża pojazdem silnikowym, zaprzęgowym lub motorowerem do nienależącego do niego lasu w miejscu, w którym jest to niedozwolone, albo pozostawia taki pojazd w lesie w miejscu do tego nieprzeznaczonym, podlega karze grzywny.”
Jeżeli omawiane zachowanie ma miejsce na terenie parku narodowego lub rezerwatu przyrody, to obowiązuje ujęty w art. 15 ust. 1 pkt 18 ustawy o ochronie przyrody z dnia 6 kwietnia 2004 r. (Dz.U. Nr 92, poz. 880 z późn. zm.) zakaz ruchu pojazdów poza drogami publicznymi oraz poza drogami położonymi na nieruchomościach będących w trwałym zarządzie parku narodowego, wskazanymi przez dyrektora parku narodowego, a w rezerwacie przyrody - przez organ uznający obszar za rezerwat przyrody. Wjazd poza tak określonymi drogami wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 127 pkt 1 lit. a) (parki narodowe) lub lit. b) (rezerwaty przyrody) ustawy o ochronie przyrody. Jeżeli jest to las, to następuje zbieg art. 161 kodeksu wykroczeń i art. 127 ustawy o ochronie przyrody. Stosownie do art. 9 § 1 kodeksu wykroczeń stosuje się art. 127 ustawy o ochronie przyrody, jako surowszy, gdyż przewidujący także karę aresztu.

Odmienną kwestią jest sposób skutecznego ścigania i karania sprawców takich wykroczeń. Bowiem dopiero nieuchronność kary i szybkość jej wymierzenia może przełożyć się na ograniczenie omawianych incydentów
W tym zakresie niestety rzeczywistość nie wygląda najlepiej, albowiem ograniczona liczba funkcjonariuszy mogących egzekwować przestrzeganie przepisów, jak i specyficzne warunki, wymagające pracy funkcjonariuszy w terenie, często bardzo trudnym i rozległym powodują w wielu przypadkach bezkarność sprawców i powtarzalność ich zachowań.

Dlatego też, w mojej ocenie, prawidłowa postawa społeczna osób mających do czynienia z takimi zachowaniami może być najskuteczniejszym sposobem walki z opisanym problemem. Jedynie reagowanie w taki sposób, jak zgłaszanie funkcjonariuszom Policji, Straży Leśnej, itp. jednostek zauważonych incydentów, w miarę możliwości jak najdokładniejsze określenie sprawcy, jego pojazdu numeru rejestracyjnego, daty i godziny zdarzenia, wykonanie dokumentacji fotograficznej lub filmowej zdarzenia może pomóc w ustaleniu sprawcy i wymierzeniu mu stosownej kary.

Może jednorazowa suma grzywny wydawać się kwotą niewielką, by amatora szalonej jazdy po terenach leśnych zniechęcić do dalszych działań, to jednak trzeba pamiętać o tym, że art. 38. kodeksu wykroczeń przewiduje, że ukaranemu co najmniej dwukrotnie za podobne wykroczenia umyślne, który w ciągu dwóch lat od ostatniego ukarania popełnia ponownie podobne wykroczenie umyślne, można wymierzyć karę aresztu, choćby było zagrożone karą łagodniejszą.

Aby regulacje te znalazły zastosowanie niezbędne jest jednak aktywne działanie nas wszystkich i reagowanie na zauważone przypadki naruszenia przepisów prawa godzące w
nasze wspólne dobra, w tym w bezpieczeństwo.

Adwokat Elżbieta Łuka - Kancelaria Adwokacka w Gliwicach, www.kancelaria-gliwice.pl